info@mind-lab.gr

Να μείνεις ή να φύγεις;

stay or goΑς πούμε ότι περνάει το στάδιο του ενθουσιασμού για τον άλλον ή για την άλλη και ότι μια σχέση αρχίζει να παγιώνεται. Τότε έρχεται ένα άλλο στάδιο, κατά το οποίο τρωγόμαστε με τα ρούχα μας και προσπαθούμε να καταλάβουμε αν ο άνθρωπος που έχουμε δίπλα μας είναι η σωστή επιλογή και αν θα αντέχαμε μια ζωή μαζί του. Υπάρχουν άνθρωποι που περνάνε χρόνια ολόκληρα μέσα σε μια σχέση προσπαθώντας να ζυγίσουν τα υπέρ και τα κατά για να πάρουν τη σωστή απόφαση. Ένα πιθανό πρόβλημα είναι ότι, αν καταλάβεις τελικά ότι θέλεις να φύγεις, μπορεί να φοβάσαι ότι θα καταστρέψεις τις ζωές και των δύο, πράγμα το οποίο τελικά δεν συμβαίνει ποτέ, (μάλλον το αντίθετο γίνεται). Η υπόθεση πάντως θέλει ένα ξεκαθάρισμα και πρέπει από κάπου να αρχίσεις για να στηρίξεις την απόφασή σου.

1. Μπορείς να αποδεχτείς τον άλλον όπως είναι χωρίς να προσπαθείς να τον αλλάξεις;

Φυσικά και θα ζητάς αυτά που θες, φυσικά και θα υπερασπίζεσαι τα δικαιώματά σου, δεν πρόκειται περί αυτού. Αλλά το να νομίζεις ότι ο άλλος είναι υποχρεωμένος να γίνει αυτό που θα ήθελες εσύ ή αυτό που νόμιζες ότι ήταν στην αρχή ξέχνα το. Ο άλλος δεν μπορεί παρά να κάνει μικροαλλαγές για να προσαρμοστεί στη σχέση, και αυτές θέλουν και καιρό. Να αλλάξει προσωπικότητα αποκλείεται. Δηλαδή αν είναι κηφήνας κατά βάση, χλωμό να γίνει εργάτρια νοικοκυρά που θα μοιράζεται μαζί σου τα του σπιτιού. Χλωμότατο. Μόνο τον εαυτό σου μπορείς να αλλάξεις, και αυτό βοηθάει πολύ γιατί ο άλλος πρέπει να προσαρμοστεί οπότε η αλλαγή που θέλεις μπορεί να έρθει έτσι. Κατά βάση όμως, ο άλλος είναι αυτό που είναι, όχι αυτό που θα ήθελες να είναι. Όσο έχεις στο μυαλό σου κάτι τέτοιο τόσο περισσότερο θα απογοητεύεστε και οι δύο.

2. Μπορείτε να τσακώνεστε αξιοπρεπώς και να μην αγχώνεστε που θυμώνετε ο ένας με τον άλλον;

Το να νιώθει κανείς μόνιμα θυμωμένος με τον άλλον δεν βγάζει πουθενά. Από την άλλη ο θυμός είναι ένα πολύ φυσιολογικό κομμάτι κάθε σχέσης και μπορεί να σε πάει μπροστά και εσένα και τον partner. Αν ξέρεις να τσακώνεσαι δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τίποτα ούτε θα νιώθεις υποχρεωμένος-η να δέχεσαι πράγματα που δεν σου αρέσουν. Όταν κάτι δεν σου αρέσει χρειάζεται να είσαι διεκδικητικός-η. Ελεύθερα, αυθόρμητα, μάθε να λες τι δεν σου αρέσει, γιατί ή πώς σε κάνει να αισθάνεσαι και τι θα ήθελες. Έτσι και βοηθάς τον άλλον να ξέρει τι του γίνεται και καταλαβαίνεις κι εσύ καλύτερα αυτόν που έχεις δίπλα σου. Αυτό λέγεται επικοινωνία.

3. Μπορείς να ανεχτείς το ότι έχει φίλους και σχέσεις με άλλους ανθρώπους γενικά;

Μπορείς να αντέξεις να μην συμμετέχεις σε κάποιες φάσεις στη ζωή του χωρίς να ζηλεύεις φίλους, συνεργάτες και προσωπικές του ασχολίες; Δεν είναι και πολύ ρεαλιστικό να περιμένεις από ΕΝΑΝ άνθρωπο να καλύψει ΟΛΕΣ σου τις ανάγκες και να μην μπορείς να ανεχτείς ότι κάποιες φορές δεν είναι διαθέσιμος. Μάλλον αυτό σημαίνει ότι χρειάζεσαι πολύ την προσοχή, αλλά αυτό είναι προφανώς ένα θεματάκι δικό σου που πρέπει να δουλέψεις μόνος σου ή με κάποιον σύμβουλο ή θεραπευτή. Θα μπορούσες να μάθεις σε αυτή την περίπτωση να περιμένεις ρεαλιστικά πράγματα από τον σύντροφό σου και να καλύπτεις τα -ας πούμε- κενά στη ζωή σου με τους φίλους, την οικογένεια και τη δουλειά σου. Από την άλλη, το να είναι κάποιος από τους δύο απόμακρος και να μην είσαι ή εσύ ή εκείνος σχεδόν ποτέ διαθέσιμοι ο ένας για τον άλλον, το άλλο άκρο δηλαδή, επίσης δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά.

4. Έχετε τους ίδιους στόχους;

Συζητάτε τους στόχους σας; Το να μοιραζόμαστε τις βασικές ανάγκες και επιθυμίες μας είναι πολύ σημαντικό, όπως επίσης και να είναι συμβατές. Δεν γίνεται εσύ να μην αντέχεις τα παιδιά και εκείνος να έχει σαν στόχο ζωής να κάνει παιδί. Είναι λίγο δύσκολο να υπάρξει συμβιβασμός σε μια τέτοια περίπτωση.

5. Μήπως έχετε ρόλους που σας εγκλωβίζουν και κάνουν τη σχέση μη ισότιμη;

Δύο κλασικοί και παραδοσιακοί ρόλοι σε μια σχέση είναι ο ρόλος του παιδιού που χρειάζεται στήριξη και έχει ανάγκες, και ο ρόλος του προστάτη. Η υπερβολή σε κανέναν ρόλο δεν είναι ποτέ καλή. Για παράδειγμα, αν ο σύντροφός σου είναι διαρκώς το παιδί που ζητάει και εσύ δίνεις συνέχεια έχοντας μια τεράστια ευθύνη απέναντί του, αυτή η κατάσταση δεν είναι και τόσο λειτουργική. Ο λόγος για αυτό είναι ότι οι σχέσεις πρέπει να είναι ισότιμες. Αν προσφέρεις υπερβολικά πολλά και είσαι πολύ προστατευτικός-ή απέναντι στον-στη σύντροφό σου, αυτό που κάνεις ουσιαστικά είναι να ενισχύεις την εξάρτησή του και να τον-την κάνεις να περιμένει όλο και περισσότερα από εσένα.

6. Οι βαθύτερες ανάγκες και επιθυμίες και των δύο καλύπτονται;

Πρέπει να απαντήσεις σε τρεις ερωτήσεις:

Α) Ο σύντροφός σου καταλαβαίνει τις βαθύτερες ανάγκες και επιθυμίες σου;

Τι σε απογοητεύει στη συμπεριφορά του συντρόφου σου που αν άλλαζε θα σε έκανε να νιώσεις πιο τρυφερά απέναντί του; Αν ο σύντροφός σου γνωρίζει ποιες είναι οι βαθύτερες ανάγκες και επιθυμίες σου και μπορεί να τις ικανοποιήσει, τότε προφανώς θα απογοητεύεσαι πολύ πιο σπάνια.

Β) Ο σύντροφός σου μπορεί να ικανοποιήσει τις βαθύτερες ανάγκες και επιθυμίες σου;

Κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες μας απλώς επειδή δεν έχουν τα προσόντα. Αν εσένα σου αρέσει να βγαίνεις κάθε μέρα και να γίνεσαι κομμάτια στα μπαρ και ο σύντροφός σου δεν αντέχει να βγαίνει έξω τα βράδια, θέλει αρκετή δουλειά για να συντονιστείτε.

Γ) Ο σύντροφός σου θέλει να ικανοποιήσει τις βαθύτερες ανάγκες και επιθυμίες σου;

Το ότι κάποιος ξέρει τι χρειάζεσαι και τι επιθυμείς και ξέρει ότι μπορεί να το κάνει, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει όρεξη και να προσπαθήσει.

Υ.Γ. Αυτές τις ερωτήσεις μπορείς να τις κάνεις και στον εαυτό σου, ώστε να διερευνήσεις και κατά πόσο εσύ καλύπτεις τις βαθύτερες ανάγκες και επιθυμίες του συντρόφου σου.